Eifel - zevendaagse 2025

TREKTOCHT DOOR DE EIFEL

Op 17 april laden we Corvo en Barát in de trailer en rijden we naar de Eifel. Voor het eerst gaan Corvo en ik niet samen op pad, maar nemen we allebei ons beste maatje mee: Corvo neemt Barát mee en ik neem Sander mee.
Hieronder lees je de dagverslagjes die ik schreef.

REISDAG HEERDE-SENSCHEID

Wat een TOP uitzicht vanuit het raam van ‘Senscheider paint horse ranch’! Kijk ze gaan dan…
Heel lieve, hartelijke gastheer en gastvrouw hier, die van verbazing bijna van hun stoel vallen: gaan jullie met deze paarden LOPEN?!
Het is snijdend koud hier (en nat), ben blij dat ik op het laatste moment nog een broek uit de rugzak verruild heb voor een windstop-jack!
De auto en trailer blijven hier achter, morgen op pad!
 
Overnachting
Wanderreitstation nr.14, Senscheider Paint Horse Ranch, Senscheid
Wij hele bovenverdieping (appartementje), paardjes paddock met hooi

WANDELDAG 1/7

Ruim 17km van Senscheid naar Aremberg met genoeg uitdaging in stijgen en dalen: 383 hoogtemeters. De Eifel is prachtig!
Eenmaal op bestemming begonnen de paardjes direct aan het hooi, dus ik dacht dat ik klaar was 😂, maar heb hen uiteindelijk toch maar afgezadeld.
Onze tassen, hoefschoenen, zadels, lijnen… wat een hoop spullen toch!
 
Overnachting
Wanderreitstation nr.20, Hotel Burgschänke, Aremberg
Wij Doppelzimmer, paardjes paddock met hooi
 

WANDELDAG 2/7

Vandaag van Aremberg naar Leudersdorf, slechts 14km en 209 hoogtemeters over prachtige paadjes in een heerlijk zonnetje!
Sander doet het super in zijn nieuwe rol als paardenmeisje 😂. Hij poetst Barát, zadelt hem op, doet de hoefschoenen aan en uit, en houdt hem ook nog tegen als hij wil gaan rollen met bepakking en al! Held!
 
Overnachting
Wanderreitstation nr.8, Pferdehof im Kijeschbel, Leudersdorf
Wij Doppelzimmer, paardjes weide en hooi

WANDELDAG 3/7

Met klokgelui lopen we deze eerste paasdag weg uit Leudersdorf. Opnieuw een prachtige dag met kabbelende beekjes, zon, mooie paden, fluitende vogels en de liefste paardjes van de wereld. Via de ‘Dreimühlen Wasserfall’ stijgen en dalen we voortdurend, om na bijna 17km en 354 hoogtemeters uit te komen bij de Paint Horse Ranch in Betteldorf, waar Corvo en Barát naast elkaar een box krijgen.
Schöne Ostern für Sie!
 
Overnachting
Wanderreitstation nr.36, Mustang & Paint Horse Ranch, Betteldorf
Wij bovenverdieping, paardjes boxen met hooi

WANDELDAG 4/7

Opnieuw 17km gelopen en 371 hoogtemeters gemaakt. Van Betteldorf naar Hörscheid genoten van de prachtige route, met af en toe een uitdaging zoals een omgevallen boom, een hek of een ontbrekend pad.

Overnachting
Wanderreitstation nr.4, Pferdehof Shuh, Hörscheid
Wij Schäferhütte, paardjes weide en hooi

WANDELDAG 5/7

Vandaag hebben we een korte tocht qua kilometers (14,5km en 313 hoogtemeters), die ineens pittig wordt als de regen met bakken uit de hemel komt, afgewisseld met flinke hagelbuien. We sjokken stilletjes voort, terwijl ons pad steeds meer verandert in een kolkende stroom. De paardjes houden hun hoofd laag om de hagel zo min mogelijk te voelen. Als we Kelberg inlopen, breekt ineens de zon weer door en koesteren we ons allevier een poosje in haar warmte, wat een genot!
De paardjes hebben hun weide weer dik verdiend!
 
Overnachting
Wanderreitstation nr.1, Bauernhof Marx, Kelberg
Wij Ferienhof appartement, paardjes weide en hooi

WANDELDAG 6/7

Van Kelberg naar Adenau is het 19km (347 hoogtemeters) over opnieuw prachtige paadjes…
Lekker wandelweer met één keer een klein buitje.
Genoten…!
Helaas is de afstand tussen ons overnachtingsadres en de paddock van Corvo en Barát ook nog eens 2,8 km stijgen en dalen. Dat kunnen we niet meer aan, dus we zijn gestrand bij de Italiaan…
 
Overnachting
Wanderreitstation nr.39, Reiterhof Adenau, Adenau
Wij Doppelzimmer, paardjes paddock met hooi

WANDELDAG 7/7

Vandaag maar eens iets persoonlijks. 😅
Een halfjaar geleden had Corvo zo goed als geen kans om te kunnen blijven leven. Zes dagen lang (van de negen dagen op de IC) kreeg ik dat te horen.
In de nacht van de operatie namen we afscheid van elkaar. Ik hoefde hem echter niets te vertellen, ik had het hem elke dag gezegd: hoeveel ik van hem hield, hoe trots ik op hem was, hoe hij mijn leven had verrijkt, hoe hij het beste paard van de wereld was…
Het onvoorstelbare bleek te kunnen: ik kon hem loslaten.
 
We kregen elkaar terug.
 
Nu loopt hij naast me. We maken een trektocht om te kijken of het weer gaat. Zijn buik heeft van de grote operatie nog ‘eine Tüte’, zoals de Duitsers het hier noemen. Maar wat geeft het?
Sinds we de dood in de ogen keken, gaan we losser met elkaar om. De connectie is nog dieper, maar er is meer rust. Het maakt niet zoveel meer uit of we een week of een jaar over dingen doen. Het is goed zoals het is.
Het gat in Corvo’s ligament tussen maag en milt is niet gehecht, de chirurgen konden er niet bij komen. Het kan elke dag opnieuw gebeuren en ook elke dag niet gebeuren. Ik sta er nauwelijks bij stil. We hebben het goed. Ik koester elke dag en alle momenten die we samen beleven. En het meest koester ik deze dagen van verstilling, van intens samenzijn, van diepe verbondenheid…
 
Nieuw is dat Corvo stilstaat en omkijkt. Hij heeft een vriend. Die moet niet te ver achterop raken… Barát is alles wat Corvo niet is, ze zijn volkomen elkaars tegenpolen. Tussen hen is een vriendschap vanaf het eerste moment dat ze elkaar zagen. Beide vinden bij de ander wat ze zelf zo nodig hebben. Ontroerend mooi…
 
De laatste 17km en 465 hoogtemeters zijn gemaakt. We zijn terug in Senscheid. Trots op ons allevier.
 
115km
2442 hoogtemeters
196.857 stappen
 
Overnachting
Wanderreitstation nr.14, Senscheider Paint Horse Ranch, Senscheid
Wij hele bovenverdieping (appartementje), paardjes paddock met hooi